Taşınırlar yani menkul eşyalar özüne zarar gelmeksizin yerleri değiştirilebilen, tüketilerek yok edilebilen mallardır. Taşınırların yerleri kolayca değiştirilebildiği, hareket edebildikleri için üzerlerindeki ayni hakların açıklanması zorunluluğu doğurmaktadır ve zilyetlik (bir malı elinde bulundurma ve kullanmakta olma durumu) konunun açıklığa kavuşmasını yerine getirmektedir.
Zilyetlik, buna konu teşkil edecek eşya üzerinde iradi şekilde hakimiyetin ele geçirilmesi ile eşyayı elde tutma, kontrol etmeden doğan ve bu hakimiyetin iradi olarak terkine, isteyerek elden çıkarılmasına veya başkası tarafından gasbına veya başka sebeplerle sona ermesine kadar devam eden hukuki bir durumdur.
Özetle açıklamak gerekirse zilyetlik taşınırlarda açıklığı aleniliği sağlamaktadır. Yani zilyetlik (elde tutma,bulundurma,kullanma) taşınırlar üzerinde ayni veya şahsi hakların dış görünüşünü oluşturur. Bir taşınırı -menkul eşyayı- zilyetliğinde bulunduran (elinde tutan, kontrol eden) kişinin prensip olarak onun üzerinde bir hakka sahip olduğu kesin olarak farz ve kabul edilir. Bu durum hukuki güvenlik ve istikrar ihtiyacının bir sonucudur. Ancak bu karine aksi her zaman ispat edilebilen adi bir karinedir. Düzeninin istikrarı açısından zilyetliğe öncelikle itibar edilmektedir.
Taşınırlar üzerindeki ayni hakların kazanılmasında zilyetliğin devri gerekmektedir (TMK. m 763). Bir hakka dayanmayan zilyetliğin iyiniyetli üçüncü kişilere devri halinde gerçek hak sahibinin hakkını kaybetme ihtimali doğmaktadır. Böyle bir durumda oluşacak menfaat çatışmalarında Medeni Kanunumuz fiili durumu korumakta ve asıl hak sahibi yerine iyiniyetli zilyedi korumaktadır. Yani bir menkul eşyanın zilyedliğini -elinde bulundurma,kullanma ve kontrolünü devir alma-devir alan iyi niyetli kişinin hakkı korunmaktadır.