Hakkın Gölgesinde: Dindarlık ve Ahlak Arasındaki Çelişki
“Hak bir davaya hizmet için batıl yollar kullanılamaz.” Bu söz, sadece hak ve hukukun temel taşlarından biri değil, aynı zamanda adaletin sağlanması için de bir kılavuz niteliğindedir. Fakat ne ironiktir ki, bazen hak adına işlenen haksızlıkların en büyük gölgesi, hakkı koruma adına yapılan yanlış adımlardır.
Din adına yapılan haksızlıklar, dinin kutsal amacına zarar verir. Bir dinin hedefi, sadece inananlarını değil, tüm toplumu daha iyi bir yere taşımaktır. Hile ve torpil gibi yollarla elde edilen makamlar ise bu hedefe ulaşmaktan ziyade, inanç sistemine zarar verir. Dinin yasakladığı eylemlerle dinin hizmet edilmesi mümkün değildir; kirli borudan temiz su akmaz, zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir.
Kul hakkına girerek din hizmeti yapıldığını düşünmek, aslında dinin önemli bir ilkesini ihlal etmektir. İnsanın insanı sömürmesi, hiçbir gerekçe altında affedilemezdir. Bu tür eylemler, dinin temel değerlerine aykırıdır ve dinin itibarını zedeler. Haksız kazanç elde etmek, haksız yollarla sınav kazanmak, buna aracılık etmek, erdemsizliktir. Asla dinin değerleri arasında yer almamıştır ve almamalıdır.
Benzer şekilde, kamusal hizmetlerin kaçak yollarla kullanılması da ahlaki bir sorundur. Elektrik, su, ulaşım gibi temel ihtiyaçları kaçak yollardan kullanmak ve bunu kahramanlık gibi göstermek, büyük bir çirkinliktir. Unutulmamalıdır ki, her bireyin ve toplumun malvarlığı kutsaldır ve saygıya layıktır. Elektrik, su, ulaşım gibi temel hizmetlerin kaçak kullanımı, toplumun geneline zarar verir ve adil olmayan bir düzenin parçası olur. “Şecaat arz edeyim derken, merdi kıpti sirkatin söylermiş” sözü, bu tür durumları özetler niteliktedir. Görünenin ardında saklanan yanlışlık, asla erdemli bir davranış değildir.
Hukuk, bu tür yanlışlıklara karşı net bir duruş sergiler. Hukuka aykırı elde edilen delillerin mahkemelerde dikkate alınmaması, adil bir yargı sürecinin temel prensibidir. Kanunlar, hukuka aykırı delillerin delil olarak kabul edilemeyeceğini açıkça belirtir. Hukukun bu kesin duruşu, adil bir toplumun temelini oluşturur ve herkesin hak ettiği adaleti alabilmesini sağlar.
Sonuç olarak, hak ve hukuk kavramları, toplumun temel yapı taşlarıdır. Bu kavramları korumak, herkesin sorumluluğundadır ve bu sorumluluğun bilincinde olmak, adil bir dünya için atılacak en önemli adımdır.
Unutmayalım:
- Hak bir davaya hizmet için batıl yollar kullanılamaz.
- Bir dinin yasakladığı eylemleri işleyerek o dine hizmet etmek mümkün değildir.
- İdeolojiye, dine ve inanca hizmet kastı ile haksız kazanç ve haksız makam elde etmek, haksız sınav kazanmak, bunlara aracı olmak, asla affedilemeyecek bir günahtır. Aslında buna doğrudan dine ve inanca, ideale karşıtlık denebilir.
- Kamuya ait malvarlıklarına haksız yere el koymak ahlaki açıdan kabul edilemez. Kamu mallarını kaçak ve bedelsiz kullanmak, hırsızlığın ağırlaştırılmış (nitelikli) halidir.
- Hukuk da, tıpkı ahlak gibi, hileyi ve dürüstlüğe aykırılığı kabul etmez.
- Batıl yollarla hakka ulaşmaya çalışmak, sadece hukuka aykırı değil, aynı zamanda ahlak dışı bir davranıştır.
- Hak ve adalet için mücadele ederken, her zaman dürüst ve meşru yöntemler kullanmaya özen göstermeyenlerin, bu tavrı samimi ise sadece gaflettir, derhal hizmet düşüncesini bırakmalıdır, aksi, yani bilinçli eylem zaten ihanet ve istismardır. Batıl yollara sapmak, sadece amacımızdan sapmamıza değil, aynı zamanda ahlakımızı da zedelememize neden olur.