Yargıtay 19. Ceza Dairesi
E. 2016/8214, K. 2016/18567, T. 26.05.2016
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Avukatın Sahteciliği Suçu (1136 Sayılı Avukatlık Kanunu m. 56/3)
ÖZET: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2016 gün ve KD-2013/376619 sayılı yazısı ile; “Sanık avukat …’a, oğlunu boşanma davasında vekaleten temsil etmesi için gelen …, yanında gelini boşanmak isteyen davacı …’nun geçmişte kürtaj olduğuna değinen “poliklinik antetli, doktor kaşeli ve doktor imzalı el yazılı” bir rapor getirir, vekaletnameli avukat … boşanma davasına karşı dava dilekçesinde diğer evraklarla birlikte suça konu bu doktor raporunun fotokopisini de aslı gibidir diye yazıp imzalayarak mahkemeye sunar. Boşanma davasının davacısı İzmir’de yaşayan … kürtaj olmadığını raporun gerçek olmadığını söyler ve raporda anteti bulunan İzmir’deki poliklinikten sorulduğunda raporun poliklinik kaydının olmadığı ancak üzerindeki doktor kaşesinin ve imzanın gerçek olduğu öğrenilir. İmzası bulunan doktordan sorulduğunda “raporu bir başka doktorun yazıp hazırladığını onun imza yetkisinin olmaması nedeniyle kendisinin kaşe ve imzası ile imzaladığını, gerçek bir muayene olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği görülür. Suça konu rapor mahkemesine deliller arasında sunulmuş olup ilgilisince derhal reddedilmesi üzerine gerçeği yansıtmadığı anlaşılmış ve lehe veya aleyhe hiçbir sonuç da doğurmamıştır. Buna göre suça konu rapor içerik olarak sahte olsa dahi şeklen gerçektir ve avukatın raporu hazırlayanlarla iş birliği/iştiraki olmaksızın bu sahteliği bilmesine olanak yoktur. Halbuki sahtecilik suçunun adı geçen sanık avukat yönünden oluşabilmesi için, sanığın sahte belgeyi bizzat oluşturması veya oluşturanlarla iştirak halinde olması veya sahte olduğunu bilerek kullanması gerekir. Dosya içeriğinde bu yönde bir kabul mevcut değildir. Buna rağmen yerel mahkeme yaptığı yargılama sonucunda; sanık …’ın avukatın sahteciliği suçunu düzenleyen 1136 sayılı avukatlık kanununun 56/3 maddesini ihlal ettiğinden bahisle TCK 62 ve 53/1 maddelerini de uygulayarak 2 yıl 6 ay hapis ve hak yoksunlukları ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire’nizin itiraza konu 03/03/2016 tarih ve 2016/3427 karar sayılı düzeltilerek onama kararına yönelik itirazımızın kabulü ile yerel mahkeme hükmünün “sanığın eyleminin TCK 257/1 maddesine uyan görevi ihmal suçunu oluşturacağından bahisle” bozulmasına karar verilmesi, itirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK 308/1-3 maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na tevdii itirazen arz ve talep olunur.”
KARAR: Dairemizin 03/03/2016 gün ve 2015/15793 esas, 2016/3427 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. Maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.