İSTİNAF KARARI SONRASINDA TEMYİZ İNCELEMESİ YAPACAK OLAN YARGITAY SADECE HUKUKA AYKIRILIKLARI İNCELEMEKLE YETKİLİDİR– YARGITAY TEMYİZ İNCELEMESİ YAPARKEN TEMYİZ EDİLEN DOSYADAKİ MADDİ OLGULARI İNCELEYEMEZ, MADDİ VAKIALARIN DENETİMİNİ YAPAMAZ VE KARARI VEREN MAHKEMENİN TAKDİRİNİN YERİNDE OLUP OLMADIĞINI İNCELEYEMEZ.
Bu husustaki Yargıtay 13. Ceza Dairesi ile 23. Ceza Dairesinin ilgili kararları aşağıya alınmaktadır.
T.C
YARGITAY
13. CEZA DAİRESİ
ESAS NO.2017/1413
KARAR NO.2017/2313
KARAR TARİHİ.08/03/2017
MAHKEMESİ : … Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
>İSTİNAF KARARI SONRASINDA TEMYİZ İNCELEMESİ YAPACAK OLAN YARGITAY SADECE HUKUKA AYKIRILIKLARI İNCELEMEKLE YETKİLİDİR. YARGITAY TEMYİZ İNCELEMESİ YAPARKEN TEMYİZ EDİLEN DOSYADAKİ MADDİ OLGULARI İNCELEYEMEZ, MADDİ VAKIALARIN DENETİMİNİ YAPAMAZ VE KARARI VEREN MAHKEMENİN TAKDİRİNİN YERİNDE OLUP OLMADIĞINI İNCELEYEMEZ.
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin malın değeri olan 1000 TL’nin az olmasına karşın verilen cezanın ağır olduğu, uzlaşma yasasının tarafına uygulanmasına yönelik; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise sanık ile müştekinin eve girilen saat dilimi konusundaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sanığın eylemini geceden sayılan zaman diliminde işlediği kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına karar verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinde belirtildiği üzere, temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. İstinaf kararı sonrasında temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Yargıtay temyiz incelemesi yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemez, maddi vakıaların denetimini yapamaz ve kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemez.
Somut olayda, ilk derece mahkemesi olan … Mahkemesi’nin müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, olayın saat 20.30-22.30 arasında gerçekleştiğine yönelik beyanına itibar ederek eylemin gece vakti işlendiğini kabul edip kararın istinaf kanun yolu incelemesini yapan …’nin de oy çokluğu ile müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanını gözeterek sanık hakkında TCK’nın 143. maddesi ile yapılan uygulamayı yeterli kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizce istinaf kararı sonrası sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağına yönelik yapılan temyiz istemi ile incelemenin sanık hakkında ilk derece mahkemesi ve …’nce kabul edilen 24/11/2015 günü eylemin işlendiği saat dilimi olan 20.30-22.30 saatlerinin 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. Maddesinde düzenlenen geceden sayılan zaman dilimine girip girmediği ve sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi ile yapılan arttırımın kanunda öngörülen oranda doğru yapılıp yapılmadığı ile sınırlı olduğu gözetilerek, ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilen eylemin işlendiği zaman diliminin olay günü gece vaktine denk geldiği ve sanık hakkında gece vakti sebebiyle yapılan arttırımın doğru uygulandığı anlaşılmakla, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, gece vakti müştekiye ait eve girerek hırsızlık yapan sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerine uyduğu ve uzlaşma kapsamı dışında kalması sebebiyle sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı, sanığın müştekinin evinden çaldığı suça konu televizyonun değerinin de az olmaması sebebiyle sanık hakkında TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması mümkün olmadığı ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı da gözetilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 08/03/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
T.C.
YARGITAY
23. CEZA DAİRESİ
ESAS NO:2016/12110
KARAR NO:2016/10630
KARAR TARİHİ.13/12/2016
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafii 17/10/2016 tarihli dilekçesinde katılan şirket yönetim kurulu başkanının 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında FETÖ ile bağlantısı bulunması nedeniyle gözaltına alınıp hakkında yurt dışına çıkış yasağı getirildiğini, çıkarılan kanun hükmünde kararnamelerle ihraç edilen hakim ve savcılar arasında Yargıtay 23. Ceza Dairesi üyelerinin de bulunduğunu, bu nedenle kararın hukuka uygunluğundan şüpheye düştüklerini belirtmiş ise de; sanık müdafiinin bu talebinin yargılamanın yenilenmesi talebi niteliğinde olduğu, CMK’nın 311/1. maddesine göre ancak kesinleşmiş kararlara karşı yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulabileceği ve kararın da henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, müdafiin bu yöndeki talebinin bu aşamada ek temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan incelemede;
09/09/1993-12/09/2008 tarihleri arasında katılan şirkette çalışan ve çek tahsil ve muhafaza işleri hususunda yetkili olan sanığın, işten ayrılmadan önceki 1-2 aylık süre içerisinde katılan şirkete ait olan toplam 259.935,28 TL bedelli 15 adet çekin bedelini bankadan tahsil edip bu parayı şirket hesabına yatırmadığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/12/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.