Tefecilik suçunda, hazinenin davaya katılma isteği kabul edilmelidir, tefecilik suçu birden fazla kişiye karşı işlenirse ceza artırılmalıdır

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

Esas: 2012/6709

Karar: 2013/9443

 

TEFECİLİK SUÇUNUN BİRDEN FAZLA KİŞİYE KARŞI İŞLENMESİ

TEFECİLİK SUÇUNDA HAZİNENİN DAVAYA KATILABİLECEĞİ

EKSİK İNCELEME

 

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

 

Tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin hükmü suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazine vekilinin temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine, incelemenin katılan vekili ve sanık müdafiin tefecilik suçuna yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

 

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak 5271 sayılı CMK’nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, iddianamenin ve duruşma gününün tebliğ edilmemesi suretiyle aynı Yasanın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 

Dosya içeriğinden, esasa ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan Şahin Korkmaz’ın tanık olarak dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden, müşteki Ergün Özkara hakkındaki zorla getirme kararının akıbeti beklenmeden ve dinlenilmesinden de vazgeçilmeden, ayrıca müşteki Ramazan Karababa’nın soruşturma aşamasındaki beyanında, sanıktan faiz ile borç aldığı tarihi 2007 yılı, mahkemedeki beyanında ise 2004 yılı olarak belirtilmesine karşın aradaki bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

 

Sanığın, aynı suçu birden fazla müştekiye karşı işlemiş olduğu kabul edilmesi karşısında, verilen cezanın TCK’nın 43/2. maddesi gereğince arttırılmaması,

 

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.